पैसा तिरेपछि ‘माइली’को स्तनमा हात राख्न पाइने …. पूरा पढ्नुहोला 

सधै चर्चामा रहिरहने हलिउड स्टार माइली सायरसले पछिल्लो पटक फेरी चर्चामा रहिन । एक टुरको क्रममा उनले आफ्ना फ्यानहरुलाई एक सनसनीपुर्ण अफर दिइन ।

अफरअनुसार कसैले पनि ९०० डलर तिरपछि माइलीसँग किस गर्न र उनको स्तनमा हात राख्न पाउदथे । त्यतिमात्र हैन फ्यानले यो सबैलाई क्यामेरामा कैदसमेत गर्न पाइन्थ्यो ।

माइलीले उक्त अफर दिनेबित्तिकै एक फ्यानले खुशी साथ ९०० डलर तिरे र माइलीको स्तनमा हात राखी तस्वीर खिचाए । डेभिड नामको उक्त फ्यान माइलीलाई चुमेपछि निकै खुशी देखिएका थिए ।

तस्वीरमा यी सबै हेर्दा माइलीको स्तनमा स्पर्श गरेजस्तो देखिन्छ । तर वास्तवमा यो एक पोज मात्र हो । माइली आजभोली वल्ड टुरअन्तर्गत लगातार विभिन्न स्थानमा शो गरिरहेकी छिन ।

“मेरो पहिलो यौन अनुभव” प्रियंका कार्की 

म प्रियंका कार्की, हाल बिहावीत महिला हु | धेरै पहिलेको कुरा हो, हाम्रो परिवार मैतीदेवी तिर कोठा-भाडामा बसेको पनि धेरै नै बर्ष बितिसक्यो | म, दाई र बहिनी तिन जना एउतै कक्षामा पदथ्ये | हामी बसेको कोठा-भाडा पनि मेरो दाईको साथी सरोज राजबंशीको हो र बेला-बेला हाम्रो कोठामा दाईलाई भेट्न आइ राखेको हुन्थ्यो | यसरी दिनहरु बित्दै गए र मेरो जवानी पनि उमेरसंगै बैश लाग्दै गयो | मेरो परिवारका सबैजान काममा बेस्त हुने कारणले गर्दा म कोठामा कहिले कहिँ एक्लै हुने गर्थ्ये | तेही एक्लै भएको मोका मिल्यो भने म नांगै बसेर स्तन खेलाउदै र योनिमा औला घुसाएर होस् नपाएर बेशो झैँ आन्नद लिइरखेको हुन्छु | एक दिनको कुरा हो, कोठामा एक्लै भएको बेला मेरो दाईको साथी सरोज, दाइलाई खोज्दै मेरो कोठामा आएको थियो तर म त्येसबेला attach-toilet बाट नुहाएर बाहिर निस्केको मात्र थिए कि सानो रुमालले आफ्नो भिजेको कपाल मात्र बेरेर कोठामा पसेको थिए | मैले धोकाको चुकुल लगाउन बिर्से थिए र दाई भित्र होला भनेर सरोज मेचमा मात्रै बसेको रहेछ | उसले मेरो नाङ्गो शरीर देखि हाल्यो र मैले हतारमा हातले मेरो स्तन र योनि छोपेर उल्टो परे | म उल्टो परे पनि सरोज चै एक इन्च पनि चलेन | मैले उसलाई “तिमी कसरी कोठा भित्र आयो र एक छिन् बाहिर जाउ” भनेर भने र उ त गएर कोठाको धोकामा चुकुल लगाएर बन्द गरेर मेरो सम्मु आयो | उ नजिक हुदा मेरो मुख रातो-पिरो भयो | उसले मेरो गर्दन देखी कम्मर सम्म चुम्बन गर्यो र मलाई काउकुती लगेर आयो र उसको अंगालोमा कसेर बसे | अनि उसले हात सार्न थाल्यो, मेरा स्तन तिर ल्याउन थाल्यो र निकै बेर सम्म उसले दुबै हातले मेरो स्तन समात्यो | मेरा स्तनमाथि मुख दल्यो र बच्चा ले जस्तै चुस्न थाल्यो र छिन्-छिनमा दाँतले मेरो पोकका टोग्दै मलाई दुखाइरहेको हुन्त्यो तर पनि म सहेरै आन्नद लिरहेको हुन्थे | अनि उसले मेरो स्तन मुसार्दै भन्यो, ‘तिम्रो दाई र बहिनी खोई त ?’ मैले मामाघर गएको छ हफ्ता-दिन पछि मात्र आउछ भने | हुन त सरोज ले मेरो बहिनी लाई मन पराउथ्ये तर आज म संग सुहाग-रात मनाउदै छ | बिस्तारै ऊ आफ्नो लुगा खोल्न थाल्यो । सर्ट, पाइन्ट, गन्जी हुँदै उसले पेन्टी पनि खोल्यो । त्यसपछि मेरो छेवैमा आएर ऊ बस्यो । अनि मेरो दाहिने हात आफ्नो लिङ्गमा लगेर राखिदियो । मैले पनि उसको लिङ्ग मेरो मुख मा लगेर भित्र-बाहिर गर्दै मज्जाले चुस्न थाले | जब मैले उसको लिङ्ग चुस्न थाले उ मुर्ति जस्तो भएछ | चुस्दा-चुस्दै उसको लिङ्गबाट तातो झोल निस्क्यो र म डराए पनि किनभने यो मेरो पहिलो भोगाइ थियो तर सरोज को चाही पहिलो नभएर यौनको हिरो नै भैसकेको रहेछ | उसले मलाई केहि हुदैन भन्यो र फेरी उसको लिङ्ग मेरो मुखमा गुसायो | उसको तातो झोल मेरो मुख भरि लागेको रहेछ र मलाई बान्ता होला जस्तो भएछ र मुख धुन toilet गए | सरोज त ट्वाईलेटमा नै आएर पछाडी बाट मेरो स्तन मसार्न सुरु गर्यो र गर्दन भरी चुम्बन गर्यो | केहि छिन् पछि उसले मलाई बोकेर खाटमा पल्टायो र ममाथि घोप्टियो । म डराएको देखेर उसले आफ्नो पेन्टको गोजिबाट कन्डोम निकाल्यो र लगायो | उसले फेरि त्यहीँ लिङ्ग लग्यो र भन्यो, ‘किन डराएकी ? म बिस्तारै गर्छु र दुख्यो भने भन है फेरी आवाज अरु ले सुन्ला ?’ भन्दै उसले लिङ्ग मेरो योनिना छिराउन थाल्यो | मेरो पहिलो यौन सम्पर्क भएको कारणले उसको लिङ्ग मेरो योनिमा छिरेन | उसले एउटा औंला मेरो योनिको प्वालमा बिस्तारै पसाउदै र मुखभरीको थुक दल्दैफताउदै चलाउन थाल्यो | मलाई कता-कता असजिलो भयो र मुख रुमालले छोपे । अनि योनिमा लिङ्ग अड्यायो । ऊ बिस्तारै-बिस्तारै धक्का लगाउदै थिच्दै थियो। मलाई साह्रै दुख्यो र रमाइलो पनि भइराखेको थियो | मलाई उसले गर्दा गर्दै तातो र पोल्दै आयो र ‘ऐया..ऐया..’ म कराएँ तर मैले रुमाल ले मुख छोपेको हुनाले आवाज ठुलो भएन | उसले लिङ्ग ठेलेको ठेलै गरेको हुनाले पहिलाको भन्दा धेरै दुख्न थालेको थियो, फेरि दुख्यो | मलाई रमाइलो र यौन आनन्द आईरखेको थियो साथै दुखी राखेको पनि थियो | सहन सकुन्जेल सहेँ, अति दुखेपछि चित्कार निस्कियो, ”ऐया..ऐया…” र यसपाली त मेरो आसु नै खस्यो | मैले धेरै प्रतिवाद गरिनँ । उसले मेरो मुखको रुमाल हटाएर मुख चुस्नुसम्म चुस्यो, जिब्रो तान्न सफल भएपछि खुब चुस्यो । म निसास्सिएँ । मेरा कपाल सुम्सुम्याउने,ओठ र जिब्रो चुस्ने, स्तन माड्ने गरेर उसले झण्डै शास नै रोकेको थियो | मेरा हात अचानक आफ्नो योनि सुम्सुम्याउन पुगेछ । रसिलो भइसकेको पाएँ । उसले मेरा तिघ्रा बेस्सरी कस्यो । अनि बल लगाउन थाल्यो । अब भने ऊ पुरै जोशमा देखियो । एक पटक जोडले ठेल्यो । मलाई दुखेको अनुभव भयो । तर सहेर बसेँ । उसलेठेल्दै निकाल्दै गर्यो । अनि एक्कासी आफ्नो गति बढायो । भित्रसम्म धसाएर पेलिरहेको थियो । क्याच..क्याच आवाज निस्किरहेको थियो । चिल्लो बढेर केहीसजिलो हुँदै थियो भने दुखाइ पनि कम भएको महसुस भयो । ऊ दनादन आफ्नै तालमा पेल्दै गयो । अप्ठेरो भएर होला उसले मेरो शरीरमा आफ्नो शरीर बिसाएरपेल्न थाल्यो । मेरा खुट्टालाई उसका खुट्टाले फट्याइरहेको थियो । उसले आफ्नो शरीरको भार पुरै मेरो जिम्मामा छोड्यो र लगातार मच्चियो । ऊ जति मच्चिदैजान्थ्यो, मलाई दुबै हातले उत्तिकै कस्दै गइरहेको थियो । पेलाईको गति निकै बढ्यो । म पसिनाले निथ्रुक्कै भएँ । शरीर पनि निकै तात्यो । लिङ्ग भित्र पस्दा कच्याक..कच्याक.. आवाज निस्किन्थ्यो । ताली बजाएको गतिमा ऊ मच्चिन थाल्यो । छट्पटीले मेरो टाउको मडारिन थालेको थियो । मेरो आँखामा आँखा जुधाएर ऊ भएभरको बलले पेल्दै थियो । हुँदाहुँदै मेरो शरीर शिथिल भयो । त्यसको केही बेरमा बल्ल ऊ पनि शिथिल भएर ममाथि लम्पसार पर्यो । उसले कन्डोममाआफ्नो माल झरेको देखायो र attach-toilet गएर हामी दुइ जानले एक अर्काको शरीरमा साबुन लगाउदै फेरी एक चोटी गरियो | भरे साझमा बुवा-मुमा फर्किंदा मैले टाउको दुखे्को छ भनेर सुति रहे |

‘अभिनेत्रीको नगर्ने मेरो मात्र आलोचना गर्ने ?’

काठमाडौं,। एउटा समाचार पोर्टलमा दिएको अन्तरवार्ताका क्रममा विहीबार विहान अभिनेता प्रदिप खड्काले भनेका छन्,‘नयाँ फिल्मकाबारे गर्न लागिएको पत्रकार सम्मेलनबारे थाहा थिएन न त मलाई बडिगार्डका बारेमा थाहा थियो ।’

मिलन चाम्स निर्देशनको तयारीमा रहेको फिल्म ‘लिलिविल्लि’को घोषणाका समयमा केही दिन अघि गरिएको पत्रकार सम्मेलनमा खड्का चार जना विदेशी बडिगार्डसहित कार्यक्रम स्थल पुगेका थिए । नेपाली सिनेमा उद्योगमा पहिलो पटक पत्रकार सम्मेलनमा बडिगार्डसहित उपस्थित भएको घटनाको सर्वत्र चर्चा भएको थियो । कतिपयले एउटा नाटकीय शैली नेपाली अभिनेताले अपनाउन थालेको भन्दै आलोचना गरेका थिए । खड्काले त्यसप्रति टिप्पणी गर्दै भनेका छन्,‘त्यहि कार्यक्रममा अभिनेत्रीलाई दुई–दुई जना बडिगार्ड दिएको विषयमा किन चर्चा भएन ? मेरोमात्र आलोचना गर्नु नियतमा खोट हो ।’

आसुसेन फिल्मस्को व्यानरमा आवद्ध भएका कारणले निर्माण कम्पनीले दिएको सुविधा लिएको बताएका खड्काले भनेका छन्,‘त्यो सम्मानलाई मैले नकार्न मिल्थ्यो र ?’

उनले पत्रकार सम्मेलनमा बडिगार्ड दिनु आवश्यक थियो वा थिएन भन्नेप्रति जवाफ दिँदै भनेका छन्,‘राष्ट्रपतिको सवारी हुँदा पुरै सडक खाली गरिन्छ । त्यसरी खाली गर्न आवश्यक हुन्छ र ? तर त्यो उहाँहरूलाई दिइएको सम्मान हा े। मलाई व्यक्तिगत रूपमा बडिगार्ड आवश्यक छैन । म त बडिगार्डले हटाएको भन्दा पनि पब्लिकले उचालेको मनपराउँछु ।’

नेपालकै एक यस्तो ठाउँ जहाँबाट नेपालका १५ जिल्ला र भारतको रुपैडिया समेत देख्न सकिन्छ 

नेपालकै एक यस्तो ठाउँ जहाँबाट नेपालका १५ जिल्ला र भारतको रुपैडिया समेत देख्न सकिन्छ कुमाख धार्मिक एवम् प्राकृतिक पर्यटकीय स्थल हो । यहाँ पुग्न सल्यान सदरमुकाम खलंगाबाट आठ घण्टा पैदलयात्रा गर्नुपर्छ । समुद्री सतहदेखि २ हजार ५ सय ३७ मिटर उचाइमा रहेको कुमाख जिमाली, मर्मपरिकाँडा र सिद्धेश्वरी गाउँको संगम पनि हो । कुमाख पहाडका विभिन्न स्थानमा रहेका दर्जनौँ गुफा आकर्षक पर्यटन केन्द्र बन्न सक्छन् ।

कुमाखमा रहेको सिद्ध गुफा निकै रमणीय छ । स्थानीय बासिन्दा कर्ण चलाउनेले अवलोकन र पूजाआराधनाका लागि थुप्रै मानिस गुफामा आउने बताए । ‘हरेक गुफामा रहेका विभिन्न खालका आकृति असाध्यै सुन्दर छन्,’ उनले भने । स्थानीयले कुमाखमा रहेको गुफाबाट पठाएका कुकुरहरू बाँझकाँडाको मोख्ला र कालागाउँको थदरामा रहेको गुफाबाट निस्किएकाले यहाँका गुफा निकै लामा भएको अनुमान गरिन्छ ।

‘बूढापाकाले गुफाको लम्बाइ पत्ता लगाउन ककुर पठाएको सुनाएका थिए,’ जिमालीका लीलाधर रेग्मीले भने, ‘तर, गुफाको ५० मिटरभन्दा तल कोही गएका छैनन् ।’ कुमाखको टुप्पोबाट १५ जिल्लाका भूभाग देख्न सकिन्छ । यहाँबाट भारतको रुपैडिहासम्म देख्न सकिन्छ । कुमाख पहाडमा उच्च पहाडी जंगलमा पाइने महत्वपूर्ण जडीबुटी, वनस्पति र फूल पाइन्छन् । त्यस्तै, दुर्लभ मानिएका चराचुरुंगी र जंगली जनावर पनि यहाँ पाइन्छन् ।

कुमाखमा दृश्यावलोकनका लागि ‘भ्यू–टावर’का रूपमा विकास गर्नसके आन्तरिक पर्यटनका साथै बाह्य पर्यटनको पनि राम्रो सम्भावना रहेको छ । कोजाग्रत पूर्णिमाको दिन यहाँ रहेको सिद्ध मन्दिर र त्यसदेखि केही तल रहेको जिमालीतर्फको समथर भूभागमा मेला लाग्ने गर्छ । मेलामा आसपासका विभिन्न गाउँका बासिन्दाले स्थानीय लोकसंस्कृति झल्कने टप्पा, सोरठी, पैसेरी, झाप्रे, सरिंगेजस्ता नाच प्रदर्शन गर्छन् । संरक्षण र पूर्वाधार निर्माण गरेर कुमाखलाई राम्रो पर्यटकीय गन्तव्य बनाउन सकिन्छ । यो ठाउँ जादा आफ्नो रोग दुख अभाव नास हुने आम बिश्वास रहेको छ त्यसैले तपाईं नपुगे पनि एक सेयर गरेर भगवान प्रती आस्था राख्नुहोला ।

‘अध्यागमनका कर्मचारीहरू गर्छन भिसामा आर्थिक चलखेल’

काठमाडौँ,  भदौ । अध्यागमनका कर्मचारीहरूले आर्थिक सेटिङमा प्रवेशाज्ञा (भिसा) दिएको पाइएको छ ।

अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगले बुधबार भिसा दिनेक्रममा ४० हजार रुपयाँ मागेको उजुरीका आधारमा विभागका नायव सुब्बा कोषराज भट्टराईलाई पक्राउ गरेको थियो ।

अमेरिकाको राहदानी भएका सोलुखुम्बुका एक व्यक्तिले हजुरबुबाको नाता प्रमाणित गरी रिलेसन भिसा लिन लागेका थिए । रिलेसन भिसा लिने व्यक्तिसँग रकम मोलमोलाई गर्ने क्रममा भट्टराई समातिएका हुन् ।

नाता प्रमाणित भएका हजुरबुवा सनाखत गर्न नआएपछि भिसा लिने व्यक्तिले आफ्ना काकालाई सनाखतका लागि लिएर आएका थिए ।

तर, नाता प्रमाणित नभएका व्यक्तिले सनाखत गर्न नमिल्ने भनेपछि निवेदकका काकासँग भट्टराईले पैसा दिए मिलाइदिने भन्दै बार्गेनिङ गरेका थिए । केहीबेर लेनदेनको कुरा चलेपछि अन्त्यमा काम गरिदिने सर्तमा भट्टराईलाई ४० हजार दिन निवेदकका काका सहमत भएका थिए ।

साहुको ऋण तिर्न नसकेपछी, आफ्नो यौवन यसरी बेचिन यी युवतीले ( भिडियो सहित) By Morang Online - September 14, 2017 Share on Facebook Tweet on Twitter सधैै चर्चामा रहिरहने हलिउड स्टार माइली सायरसले पछिल्लो पटक फेरी चर्चामा रहिन । एक टुरको क्रममा उनले आफ्ना फ्यानहरुलाई एक सनसनीपुर्ण अफर दिइन । अफरअनुसार कसैले पनि ९०० डलर तिरपछि माइलीसँग किस गर्न र उनको स्तनमा हात राख्न पाउदथे । त्यतिमात्र हैन फ्यानले यो सबैलाई क्यामेरामा कैदसमेत गर्न पाइन्थ्यो । माइलीले उक्त अफर दिनेबित्तिकै एक फ्यानले खुशी साथ ९०० डलर तिरे र माइलीको स्तनमा हात राखी तस्वीर खिचाए । डेभिड नामको उक्त फ्यान माइलीलाई चुमेपछि निकै खुशी देखिएका थिए । तस्वीरमा यी सबै हेर्दा माइलीको स्तनमा स्पर्श गरेजस्तो देखिन्छ । तर वास्तवमा यो एक पोज मात्र हो । माइली आजभोली वल्ड टुरअन्तर्गत लगातार विभिन्न स्थानमा शो गरिरहेकी छिन ।

साहुको ऋण तिर्न नसकेपछी, आफ्नो यौवन यसरी बेचिन यी युवतीले ( भिडियो सहित)

सधैै चर्चामा रहिरहने हलिउड स्टार माइली सायरसले पछिल्लो पटक फेरी चर्चामा रहिन । एक टुरको क्रममा उनले आफ्ना फ्यानहरुलाई एक सनसनीपुर्ण अफर दिइन ।

अफरअनुसार कसैले पनि ९०० डलर तिरपछि माइलीसँग किस गर्न र उनको स्तनमा हात राख्न पाउदथे । त्यतिमात्र हैन फ्यानले यो सबैलाई क्यामेरामा कैदसमेत गर्न पाइन्थ्यो । माइलीले उक्त अफर दिनेबित्तिकै एक फ्यानले खुशी साथ ९०० डलर तिरे र माइलीको स्तनमा हात राखी तस्वीर खिचाए । डेभिड नामको उक्त फ्यान माइलीलाई चुमेपछि निकै खुशी देखिएका थिए ।

तस्वीरमा यी सबै हेर्दा माइलीको स्तनमा स्पर्श गरेजस्तो देखिन्छ । तर वास्तवमा यो एक पोज मात्र हो । माइली आजभोली वल्ड टुरअन्तर्गत लगातार विभिन्न स्थानमा शो गरिरहेकी छिन ।

पशुपतिको जग्गा भाडाः प्रतिआना मासिक साढे नौ रुपैयाँ !

 काठमाडौं । पर्यटकीय क्षेत्र चाबहिल–बौद्धको मूल सडकनजिक जग्गा भाडामा लिँदा प्रतिआना कति मोलपर्ला ? यो प्रश्नको उत्तर खोज्ने हो भने पशुपति विकास कोषले हायात रिजेन्सी होटललाई दिएको जग्गाको भाडा रकम हेर्नुपर्छ ।

कोषले व्यापारिक निकाय हायात होटललाई एक आना जग्गा लिजमा दिएबापत मासिक नौ रुपैयाँ ५० पैसा भाडा लिइरहेको छ भन्ने सुन्दा पत्यार नलाग्न सक्छ । तर, वास्तविकता यही हो । कोषले उक्त होटललाई १८ रोपनी जग्गा भाडामा दिएको छ । तर, यसबापत कोषले प्रतिरोपनी मासिक १ सय ५२ रुपैयाँ मात्रै पाउँदै आएको छ ।

निजी स्वामित्वको विलासी पाँचतारे (डिलक्स फाइभ स्टार) होटल हायात रिजेन्सीले कोषअन्तर्गत अमालकोट कचहरीको स्वामित्वमा रहेको उक्त जग्गा कौडीको मूल्यमा भोगचलन गरिरहेको फेला परेको  छ ।

कर्मचारीले राजनीति गरे बर्खास्त !

२९ भदौ, काठमाडौं । कर्मचारीतन्त्रमा राजनीतिकरण हाबी भएको गुनासो बढिरहेका बेला सरकारले अब बन्ने संघीय संरचनामा राजनीतिमा सहभागी भए कर्मचारीलाई ठाडै बर्खास्त गर्न सक्ने अधिकारसहितको कानुन तर्जुमा गरेको छ । सामान्य प्रशासन मन्त्रालयले मस्यौदा गरेको ‘संघीय निजामती सेवा ऐन, २०७४’ मा कुनै पनि कर्मचारीले राजनीतिक दल वा दलसँग आबद्ध संगठनको सदस्यता लिए, राजनीतिक क्रियाकलापमा संलग्न भए वा अन्य कुनै पनि राजनीतिक गतिविधिमा भाग लिएमा निजामती कर्मचारीलाई ‘भविष्यमा सरकारी सेवाको निमित्त अयोग्य नठहरिने गरी’ हटाउन सकिने प्रावधान राखिएको छ ।

हाल विद्यमान निजामती सेवा ऐन, २०४९ मा शाखा अधिकृतसम्म तहका कर्मचारीले कर्मचारी ट्रेड युनियनका नाममा राजनीतिमा सहभागी हुँदै आएका छन् । संघीयता कार्यान्वयनका लागि तर्जुमा भएको नयाँ निजामती ऐनको मस्यौदामा कुनै पनि तहका कर्मचारीलाई राजनीतिमा भाग लिन पूर्णरूपमा निषेध गरिएको छ। सामान्य प्रशासन मन्त्रालयमा सहसचिव प्रकाश दाहालले लामो समयको गृहकार्यपछि संघीय निजामती सेवा ऐनको मस्यौदा तयार गरेको जानकारी दिए ।

सहसचिव दाहालका अनुसार उक्त विधेयक अर्थ मन्त्रालय र कानुन न्याय तथा संसदीय मामिला मन्त्रालयसँग स्वीकृति लिएर छिट्टै मन्त्रिपरिषदमा पेस गरिनेछ । ‘प्रशासनमा राजनीति हाबी भएर जनतालाई प्रवाह गर्ने सेवामा समेत असर परेपछि कुनै पनि कर्मचारीलाई राजनीतिक गतिविधिमा आबद्ध हुन नदिन नयाँ प्रावधान राखिएको हो’, सहसचिव दाहालले बुधबार भने । त्यसैगरी, महिला अधिकारलाई थप प्रत्याभूत गर्न निजामती कर्मचारीले बहुविवाह गरे पनि सेवाबाट हटाउन सकिने प्रावधान राखिएको छ । अहिलेको ऐनमा यस्तो प्रावधान छैन ।

विधेयकले कर्मचारी पदपूर्ति, बढुवा, आरक्षण, ट्रेड युनियन, कर्मचारी समायोजन आदिका विषयमा नयाँ व्यवस्था गरेको छ । प्रस्तावित ऐनले संघबाट प्रदेश र स्थानीय तहमा समायोजन भएर जाने सम्पूर्ण निजामती कर्मचारीको वृत्ति विकासलगायत सबै प्रकारका सुरक्षाको समेत व्यवस्था गरेको छ ।

आयो आइफोन १० र ८

      -एप्पलले नयाँ फोन मंगलबार सार्वजनिक गरेको छ । एप्पलले आइफोन १० सहित आइफोन ८ र ८ प्लस बजारमा ल्याएको हो । पहिलो आइफोन सार्वजनिक भएको १० वर्ष पुगेको उपलक्ष्यमा यसले प्रयोगकर्तालाई ‘सप्राइज’ दिँदै आइफोन एक्स अर्थात् टेन सार्वजनिक गरेको छ । अब एप्पलले आइफोन ९ नल्याउने भएको अनुमान गरिएको छ । एप्पलका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत टिम कुकले अमेरिकाको क्यालिफोर्नियामा आयोजित समारोहमा नयाँ फोन सार्वजनिक गरेका हुन् । उनले आइफोन ८ र ८ प्लसलाई अहिलेसम्मकै उत्कृष्ट फोन र आइफोन टेनलाई भविष्यको प्रविधि बताए । त्यस्तै आइवाच थ्री र नयाँ एप्पल टीभी पनि सार्वजनिक गरेको छ । आइवाचले सिरीसहित फोरजी पनि सपोर्ट गर्छ ।

आइफोन ८ र ८ प्लसमा आइफोन ७ र ७ प्लसकै विशेषतालाई सुधारिएको छ । यी फोनको नयाँ विशेषता भनेको यसमा वायरलेस चार्जिङ छ । आइफोन ८ को स्क्रिन ४.७ इन्च र ८ प्लसमा ५.५ इन्च रहेको छ । दुवै फोनमा होम बटन र टस आईडी राखिएका छन् । दुवै फोन ६४ जीबी र २५६ जीबी मोडलमा उपलब्ध हुनेछन् । सेप्टेम्बर १५ देखि बुकिङ सुरु हुने यी फोनहरू सेप्टेम्बर २२ देखि डेलिभर हुने कम्पनीले जनाएको छ । आइफोन टेनलाई एप्पलका प्रमुख टिम कुकले भविष्यको स्मार्टफोनको संज्ञा दिएका छन् । एप्पलले आइफोन टेनमा केही नयाँपन दिएको छ ।

मलेसियाको एक स्कूलमा आगलागी हुँदा २४ को मृत्यु

तस्बिर : रोयटर्स

भाद्र , २०७४-मलेसियाको एक स्कूलमा भएको आगलागीमा २४ जनाको मृत्यु भएको छ । राजधानी क्वालालम्पुरको दातुक करामतस्थित एक धार्मिक स्कूलमा बिहीबार बिहान करिब पौने ६ बजे भएको उक्त घटनामा २२ विद्यार्थी र २ शिक्षकहरुको मृत्यु भएको मलेसियाली सञ्चारमाध्यमहरुले जनाएका छन् । 

मृतकहरुको शवलाई पोस्टमार्टमका लागि क्वालालम्पुरस्थित जेनरल अस्पतालमा राखिएको छ । मृतकका शवहरु कतिपय चिन्नै नसकिने अवस्थामा रहेकाले डिएनए परीक्षण गर्नुपर्ने स्वास्थ्य मन्त्री दातो एस सुब्रामानियमले बताएका छन् । 

मलेसियामा गत २० वर्ष यताको यो सबैभन्दा दु:खद् आगलागी घटना भएको अधिकारीहरुले जनाएका छन् । प्रहरी अधिकारीहरुले उक्त घटना विद्युत सर्किट सट् हुँदा भएको हुनसक्ने आशंका गरेका छन् । 

उक्त स्कूलका झ्यालहरु बन्द रहेको र झ्यालमा ग्रील रहेको कारण उनीहरु त्यहाँबाट भाग्न नसक्दा ज्यान जागिन नसकेको हो । यद्यपी तीबाहेक १४ विद्यार्थी भने त्यहाँबाट बाहिरिएर ज्यान जोगाउन सफल भएका थिए । 

घटनामा कतिपय घाइते भएका छन् उनीहरुको नजिकैको अस्पतालमा उपचार भइरहेको जनाइएको छ । घटनापछि उपप्रधान एवं गृहमन्त्री डा. अहमद जहिद हमिदीले अवलोकन गरेका छन् । 

साढे ७ अर्बका नयाँ नोट साटिए, यो दसैंमा १६ अर्बसम्म नयाँ नोट बजारमा जाने आकलन

• - एकै दिन राष्ट्र बैंकबाट मात्रै १३ करोड बाँडियो
• - बाँकी रकम बैंक र अन्य सरकारी कार्यालयमा गयो

राजधानीको थापाथलीस्थित नेपाल राष्ट्र बैंकको बाहिर दसैंका लागि नयाँ नोट साट्न लामबद्ध सर्वसाधारण । बैंकले सर्वसाधारणका लागि भदौ २८ देखि नयाँ नोट साट्न थालेको हो ।

भाद्र २९, २०७४-यो वर्षको दसैं तिहारका लागि बुधबारसम्म राष्ट्र बैंकले करिब ७ अर्ब ५० करोड रुपैयाँ बराबरको नयाँ नोट वितरण गरेको छ । बैंक तथा वित्तीय संस्था, सरकारी कार्यालय, नेपाली सेना, प्रहरी र सर्वसाधारण गरी उक्त रकम बराबरको नयाँ नोट वितरण गरिएको राष्ट्र बैंकले जनाएको छ । 

सर्वसाधारणका लागि राष्ट्र बैंकले बुधबारदेखि नयाँ नोट साट्न सुरु गरेको छ । काठमाडौंमा थापाथलीस्थित कार्यालय र मोफसलमा ७ वटै क्षेत्रीय कार्यालयमार्फत नयाँ नोट वितरण सुरु गरेको हो । यसैगरी बुधबारदेखि नै नेपाल बैंक, राष्ट्रिय वाणिज्य बैंक र कृषि विकास बैंकका १६ वटा शाखामार्फत नयाँ नोट वितरण सुरु भएको राष्ट्र बैंक मुद्रा व्यवस्थापन विभागका कामु कार्यकारी निर्देशन भीष्मप्रसाद उप्रेतीले बताए । ‘बुधबार मात्रै राष्ट्र बैंकबाट करिब साढे १३ करोड रुपैयाँ बराबरका नयाँ नोट वितरण भएको छ,’ उनले भने, ‘थापाथली कार्यालयबाट मात्र करिब १ हजार १ सय सर्वसाधारणले नयाँ नोट साटेका छन् ।’ बाँकी करिब ७ अर्ब ३७ करोड रुपैयाँ विभिन्न बैंक वित्तीय संस्था, सेना प्रहरीलगायतका निकायमा यसअघि नै वितरण भएको हो । बैंक र संघसंस्थालाई भदौ २१ देखि राष्ट्र बैंकले दिन थालेको थियो । सर्वसाधारणका लागि भने राष्ट्र बैंकले बुधबार मात्रै ढोका खोलेको हो । 

थापाथलीस्थित राष्ट्र बैंकका कार्यालयबाट सर्वसाधारणले बढीमा प्रतिव्यक्ति २७ हजारका दरले नयाँ नोट सटही गर्न पाउँछन् । त्यसका लागि पहिले टोकन लिनुपर्छ । राष्ट्र बैंकले हरेक दिन दिउँसो २ बजेसम्म सर्वसाधारणलाई टोकन वितरण गर्छ । टोकन पाएका व्यक्तिलाई सोही दिन नयाँ नोट दिइने कामु कार्यकारी निर्देशक उप्रेतीले बताए । 

सर्वसाधारणले नेपाल बैंकका काठमाडौं बैंकिङ कार्यालय न्युरोड, बालाजु, पाटन औद्योगिक क्षेत्र, कीर्तिपुर र भक्तपुरबाट पनि नयाँ नोट साट्न पाउँछन् । यसैगरी राष्ट्रिय वाणिज्य बैंकको सिंहदरबार प्लाजा भवन, टेकु, नयाँ बानेश्वर, सानो थिमी, विशालबजार र नक्सालबाट पनि नयाँ नोट साट्ने सुविधा उपलब्ध छ । गौशाला, कोटेश्वर, रामशाहपथ, रत्नपार्क र मंगलबजारस्थित कृषि विकास बैंकका शाखाबाट पनि सर्वसाधारणले नयाँ नोट साट्न पाउने राष्ट्र बैंकले जनाएको छ । ती बैंकहरूबाट सर्वसाधारणले प्रतिव्यक्ति २० हजारका दरले नयाँ नोट सटही गर्न पाउँछन् । ‘ती बैंकहरूले ५, १०, २०, ५० र १०० दरका नयाँ तथा सफा, सुकिलो नोट प्रतिव्यक्ति अधिकतम २० हजार रुपैयाँका दरले वितरण गर्नेछन्,’ राष्ट्र बैंकको सूचनामा उल्लेख छ । 

यो वर्ष राष्ट्र बैंकले १० दिनसम्म नोट सटही सुविधा दिएको छ । गत वर्ष सात दिनमा १० अर्ब ३१ करोड रुपैयाँ बराबरको नयाँ नोट वितरण गरिएको थियो । यो वर्ष १० दिनमा करिब १६ अर्ब रुपैयाँ बराबरका नयाँ नोट वितरण हुने राष्ट्र बैंकको अनुमान छ । सटही सुविधालाई सहज बनाउन प्रत्येक दरका नोटको खुद्रा संख्या १ सयको प्याकेटका आधारमा मात्र सटही गरिनेछ । यसकारण सोहीबमोजिम नोट माग गरी सटही कार्यलाई सहयोग पुर्‍याउन सर्वसाधारणलाई राष्ट्र बैंकले आग्रह गरेको छ ।

Nepali Comedy Video माग्ने जेल मा Magne budha

सवारी नम्बर प्लेट देवनागरी लिपिमा सम्भव

२९ भदौ, काठमाडौं । ‘सवारी साधनमा विद्यमान साधारण सङ्केताङ्क चिह्न पाटी (नम्बर प्लेट) हटाई विद्युतीय सङ्केताङ्क चिह्न पाटी (इम्बोस्ड नम्बर प्लेट) राख्दा देवनागरी लिपिमा नेपाली भाषाको प्रयोग प्राविधिक रूपमा सम्भव छ ।’ यो कुनै प्राविधिक विज्ञले गरेको दाबी नभई स्वयम् नेपाल सरकारले नै पुष्टि गरी सार्वजनिक गरेको नमुनाबाट सम्भव रहेको प्रमाणित भएको हो ।

गत महिना अर्थात् २०७४ साउन २५ गतेको नेपाल राजपत्र खण्ड ६७ सङ्ख्या २० को भाग ३ मा प्रकाशित नेपाल सरकार भौतिक पूर्वाधार तथा यातायात मन्त्रालयको सूचनाअनुसार देवनागरी लिपिमा लेखिएको नेपाली भाषा प्रयोग भएको विद्युतीय सङ्केताङ्क चिह्न पाटी प्राविधिक रूपमा सम्भव रहेको हो ।

नेपाल सरकारले सवारी तथा यातायात व्यवस्था ऐन, २०४९ को दफा १७८ ले दिएको अधिकार प्रयोग गरी सो ऐनको अनुसूची­ २ मा हेरफेर गरी विद्युतीय सङ्केताङ्क चिह्न पाटी विवरण र नमुना नेपाल राजपत्रमा सार्वजनिक गरेको हो ।

रोमन लिपिमा एफडीआर नेपाल, नेपालको निशाना छाप, दुई वटा राष्ट्रिय झन्डा, रोमन लिपिमा एनईपी अङ्कित सुरक्षण चिह्न (होलोग्राम) साथ देवनागरी लिपिमा ‘सङ्घीय गणतन्त्र नेपाल’ र रोमन लिपिमा सङ्ख्या रहने नमुना राष्ट्रपतिको सवारी साधनका लागि तयार पारिएको छ ।राजपत्रमा उल्लेख भएअनुसार राष्ट्रपतिका लागि बेग्लै ढाँचाको विद्युतीय सङ्केताङ्क चिह्न पाटी रहनेछ । राष्ट्रपतिको सवारी साधनका अगाडि र पछाडि रहने त्यस्तो चिह्न पाटीको ढाँचा र रेखाचित्र पनि राजपत्रमा दिइएको छ ।

त्यस्तै, उपराष्ट्रपति, प्रधानमन्त्री, प्रधान न्यायाधीश, व्यवस्थापिका–संसद्का सभामुख तथा उपसभामुख र मन्त्रिपरिषद्का सदस्यहरूको सवारी साधनका लागि सेतो पाटीमा रातो रङको अक्षर र अङ्क हुनुपर्ने विशेषता उल्लेख गरिए पनि ती सवारी साधनमा भने देवनागरी लिपिमा नेपाली भाषाका लेखिने कुनै विशेषता छैनन् । त्यसैगरी अन्य सरकारी, सार्वजनिक, निजी र कूटनीतिक नियोगका सवारी साधनमा पनि देवनागरी लिपिमा लेखिने नेपाली भाषाको कुनै अङ्क र अक्षर छैनन् । 

आत्महत्या गराउने गेम, ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्ज

गत भदौं १५ गते भारतमा ब्ल्यू ह्वेल गेमका कारण अर्को दुर्घटना भयो । गुजरातको बनासकाँठाका ३० वर्षीय अशोक मलुनाले ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्ज पूरा गर्न सावरमति नदीमा हाम फाले । उनको शव अर्को दिन मात्र फेला परेको थियो । 

आत्महत्या गर्नुभन्दा पहिले अशोक फेसबुकमा लाइभ थिए । उक्त छोटो भिडियोमा उनले आफू ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्जको अन्तिम स्टेजमा पुगेको र यसै कारण आफ्नो जीवन समाप्त गर्न लागेको बताएका छन् । अशोकले भिडियोमा आफू जीवनदेखि निराश भएको कुरा पनि उल्लेख गरेका थिए । 

हिजोआज बजारमा एउटा कम्प्युटर गेम आएको छ । त्यसको नाम ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्ज हो । यो आत्महत्या गर्न उक्साउने गेम हो । गेम खेल्ने व्यक्तिलाई अन्तिममा आत्महत्या गर्न लगाइन्छ । अशोक यही गेमका कारण आत्महत्या गर्न प्रेरित भएको अनुमान गरिएको छ । यद्यपि उनी क्यान्सरका रोगी थिए पनि भनिन्छ । भारतमा त्यसभन्दा पहिले मुम्बईस्थित अँधेरी इस्टमा बसोबास गर्ने १४ वर्षीय मनप्रितले यही गेमका कारण आत्महत्या गरेको समाचार आएको थियो । 

प्रहरीका अनुसार नौ कक्षाका विद्यार्थी मनप्रितमा ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्जको लत थियो । उनले छैटौं तलाबाट हाम फालेर आत्महत्या गरेका थिए । अनुसन्धानका क्रममा मनप्रितले आत्महत्या गर्नु अघि एउटा तस्बिर खिचेको पाइयो, जसमा उनको खुट्टा मात्र देखिन्छ । त्यसको क्याप्सनमा उनले लेखेका थिए, छिट्टै तपाईंहरूसँग यो मेरो तस्बिर मात्र बाँकी रहनेछ ।’ भारतमा गेमका यो सदस्य कति छन् आधिकारिक तथ्यांक कसैसँग छैन । नेपालको सन्दर्भमा इन्टरनेटमार्फत गेम खेल्ने किशोरकिशोरीहरूसम्बन्धी तथ्यांक प्राप्त गर्न अझै मुस्किल छ ।

यो अनलाइन गेम रूसबाट सुरु भएको हो । अहिलेसम्म यो गेम खेल्ने २ सय ५० भन्दा बढी किशोरले आत्महत्या गरिसकेका छन् । यसलाई जो–कोहीले खेल्न सक्दैनन्, किनभने यसलाई डाउनलोड गर्न सकिँदैन । ह्वाट्सएप र फेसबुक प्रोफाइलमार्फत यो गेमको इन्भिटेसन लिंक पठाउन सकिन्छ । गेमका एडमिनहरूले नै यो गेम कसले खेल्न पाउँछ–कसले पाउँदैन निर्धारण गर्छन् ।

यो गेममा १० देखि १८ वर्षसम्मका बालबालिकालाई निशाना बनाइन्छ । यो गेमको नियम बालबालिकाहरूले पालन गर्छन् भन्ने लागेपछि फेसबुक प्रोफाइलमार्फत गेम खेलाइन्छ । यो गेम ५० दिनसम्म खेलिन्छ । सबै दिन गेम खेल्ने बालबालिकालाई आफ्नो हात ब्लेडले काटेर त्यसको फोटो पठाउन लगाइन्छ ।

त्यसपछि बालबालिकालाई बिहान छिट्टै उठेर हरर मुभी हेर्न भनिन्छ अनि उनीहरूलाई नजिकको कुनै अग्लो भवनको सबैभन्दा माथि गएर कुनामा उभिन लगाइन्छ । प्रत्येक दिनको टास्क पूरा भएपछि हात काटेर ह्वेलको चित्र बनाउन भनिन्छ । यसबीच बालबालिकालाई कसैसँग कुरा नगर्न आदेश दिइन्छ । पचासौं दिन बालबालिकालाई तिमी अब ह्वेल बन्यौं भनिन्छ र कुनै अग्लो भवनबाट हामफालेर आत्महत्या गर्न लगाइन्छ ।

ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्ज गेमले किशोरकिशोरीहरूलाई आत्महत्या गर्न उत्प्रेरित गरिरहेको छ । यो खेलमा जित हासिल गर्न किशोरकिशोरीहरूले मृत्युलाई अँगालिरहेका छन् । अमेरिका, युरोप तथा रूसमा प्रहरीले यो सुसाइडर गेमका सम्बन्धमा चेतावनी नै जारी गरेका छन् भने भारतमा पनि यस्तै चेतावनी दिइएको छ । त्यहाँका प्रहरीले अभिभावकहरूलाई आ–आफ्ना  बालबालिकामाथि निगरानी राख्न अनुरोधसमेत गर्न थालेका छन् । सामाजिक सञ्जालहरूमार्फत सचेतनाका कार्यक्रमहरू पनि प्रारम्भ गरिँदैछ । बेलायतमा केही संस्थाले हेल्पलाइन सेवा नै सुरु गरिसकेका छन् । 

रूसबाट प्रकाशित हुने अनुसन्धानमूलक अखबार नोभाया गजेटाका अनुसार ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्ज खेलले रूसमा मात्र सन् २०१५ नोभेम्बरदेखि २०१६ को अप्रिलसम्ममा १ सय ३० जना किशोरकिशोरीको ज्यान लिइसकेको छ । यसैगरी पानामा टुडे अनलाइनका अनुसार ल्याटिन अमेरिकी मुलुकमा ३१ वटा यस्तै प्रकृतिका घटनाका सम्बन्धमा अनुसन्धान भैरहेको छ । अनुसन्धानका क्रममा छतबाट हाम फालेको र त्यसअघि खिचिएका तस्बिरहरू फेला परेका छन् । 

रूसबाट सुरुवात

यो गेम अ साइलेन्ट हाउस, अ सी अफ ह्वेल्स तथा वेक अप मी एट ४.२० को नाममा समेत उपलब्ध छ । यो गेमको शुरुवात रुसमा भएको हो । यो गेम भीकोन्ट्याक्टे वेबसाइटमा खेलिन्छ । यो वेबसाइट रूसमा लोकप्रिय छ । यो गेम रूसपछि युरोप, अमेरिकासहित अन्य मुलुकमा समेत फैलँदै गएको छ । यो गेममा क्युरेटर अर्थात् एडमिन, प्लेयरलाई डेथ वा सुसाइड ग्रुपमार्फत खोज्छन् । समूहचाहिँ भीके डट कम मार्फत बनाइन्छ । 

हालै रूसी प्रहरीले उक्त ग्रुपमाथि प्रतिबन्ध लगाएको छ, तैपनि यसलाई पूर्णत: रोक्न सकिएको छैन । प्रहरीले एउटा समूहलाई बन्द गरेलगत्तै एडमिनले अर्को समूह बनाइहाल्छ । समूहको सदस्य बनेपछि फुत्कनै नसकिने अवस्था हुन्छ । मोबाइल, आइफोन, कम्प्युटर आदि डिभाइसमा एक पटक यो गेम डाउनलोड गरेपछि हटाउनै सकिँदैन ।

यो गेम डाउनलोड गरेलगत्तै समूहमा आबद्ध सदस्यबाट लोभ्याउने गरी सन्देश आउँछ । त्यहाँ सदस्यहरूलाई गीत सुन्ने, हरर मुभी हेर्ने तथा आधी रातमा उठ्ने, ब्लेडले छालामा ह्वेलको आकृति बनाउने वा केही लेख्नैपर्ने खतरनाक टास्कहरू दिइन्छ । ती खतरनाक टास्क पूरा गर्न बाध्य तुल्याउन किशोरकिशोरीलाई उनीहरूको गोप्य सूचना सार्वजनिक गर्ने धम्कीसमेत दिइन्छ । यो गेममा सहभागी सदस्यले एडमिन समक्ष हरेक स्टेज पूरा गरेपछि प्रमाणका रुपमा तस्बिर तथा भिडियोहरू पठाउनुपर्छ ।

आतंकको सुरुवात 

रूसमा दुई किशोरीले १४ तल्लाको छतबाट हाम फालेर आत्महत्या गरे । दुवैको उमेर १५– १६ वर्ष थियो । हाम फाल्नुअघि उनीहरूले इन्स्टाग्राममा ‘ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्जको तस्बिर पोस्ट गरेका थिए । त्यसपछि हजारौं ह्यासट्याग ब्लुह्वेलच्यालेन्जका साथ उक्त तस्बिरलाई सेयर गरिएको थियो । ती किशोरीको नाम युलिना कोन्स्टेन्टिनोभा तथा भेरोनिका भोल्कोभा थियो । त्यसपछि रुसमा आत्महत्याको शृंखला नै शुरु भयो । 

रुसका युवकले बनाएका थिए गेम

रूसका २२ वर्षीय नागरिक फिलिप बुदेकिनले यो गेम बनाएको प्रहरी समक्ष बताएका छन् । यो गेमको सहयोगले समाजमा बाँच्नका लागि योग्य नभएकाहरूलाई समाप्त गर्ने उद्देश्य भएको उनले बताएका छन् । उनले आफ्नो शिकार खुसीले मर्ने र त्यसमा कुनै दबाब नहुने दाबी समेत गरेका छन् । फिलिपलाई १६ जना टिनएजर्सलाई आत्महत्या गर्न बाध्य बनाएको आरोपमा गिरफ्तार गरिएको थियो । गत मे ११ मा उनलाई यही आरोपमा ३ बर्षको जेल सजाय सुनाइएको छ । 

 

उस्तै–उस्तै गेम 

ब्ल्यू ह्वेल च्यालेन्ज जस्तै अन्य गेम पनि छन् । त्यसैले ती गेममा पनि विशेष निगरानी राख्नु आवश्यक छ । 

घोस्ट पेपर च्यालेन्ज

यो गेममा संसारकै सर्वाधिक पिरो खुर्सानी खान लगाइन्छ । यसलाई मुखमा राख्नुपर्छ । यसका कारण कतिपय व्यक्ति अस्पतालसमेत पुगेका छन् ।

सिनमन च्यालेन्ज

यसमा चम्चामा राखिएको इलाइची पानीबिना नै निल्नुपर्छ । यसका कारण सास लिन गार्‍हो हुन्छ । फलस्वरूप मानिसको मृत्यु समेत हुन सक्छ । 

चोकिङ च्यालेन्ज

मानिसहरू कुनै अम्मल प्रयोग गर्नुको साटो घाँटी दबाएर अम्मलकै असर परेजस्तो अनुभव गर्छन् । यसका कारण अक्सिजनको कमी हुन्छ । अमेरिकामा यसका कारण प्रत्येक वर्ष करिब एक हजार व्यक्तिको ज्यान जाने अनुमान छ । 

आइस एन्ड साल्ट च्यालेन्ज

यो गेममा आफ्नो शरीरमा नुन राख्नुपर्छ । त्यसपछि त्यही स्थानमा बरफ राख्नुपर्छ । यसबाट शरीरमा जलन हुन्छ जसले लामो समय सम्म सहन सक्छ, गेममा उसैको जित हुन्छ । 

कार सर्फिङ च्यालेन्ज

यो गेमका कारण पनि कतिपय ब्यक्तिको मृत्यु भएको छ ।

अभिभावकको सावधानी 

दिल्लीमा ब्ल्यू ह्वेल गेमका कारण एक बालकको मृत्यु भए पछि यसको खतराबाट जोगिन प्रहरीले यस्तो सुझाव दिएको छ :

 १२ वर्षभन्दा कम उमेरका बालबालिकालाई एक घण्टा भन्दा बढी समय मोबाइल नदिऊँ । उक्त एक घण्टाको समयमा पनि बालबालिकालाई एक्लै छोड्नु हँुदैन । 

 मोबाइलका लागि धेरै जिद्दी गर्ने बालबालिकालाई आउटडोर क्रियाकलापमा संलग्न गरौं । 

 १२ वर्षभन्दा कम उमेरका बालबालिकालाई मोबाइल दिनु उपयुक्त होइन । दिनैपरे निश्चित समय किटान गरेर मात्र दिऊँ । 

 मोबाइलमा उनीहरूले गरेको सर्फिङ हिस्ट्री चेक गरौं । 

 उनीहरूको बानीबेहोरामा परिवर्तन आएको छ भने सतर्क बनौं । 

 बालबालिकाहरू आफ्ना साथीहरूसँग कुनै च्यालेन्ज लिने खालको खेल त खेलिरहेका छैनन् ? ध्यान दिउँ। 

 जति सकिन्छ, बालबालिकालाई मोबाइलको प्रयोग थोरै मात्र गर्न दिउँ । 

दरबारमार्गका ठग व्यवसायीहरु राजनीतिक ‘लबिङ’मा,कालोबजारीयाहरुको घेरामा अर्थमन्त्री कार्की

काठमाडौं,  । काठमाडौंको दरबारमार्गमा दशैं तिहारमा छुट दिने बहानामा उपभोक्तालाई ठगी गरेर सामान बिक्री गरेको पाइएपछि गत सोमबार अर्थात् यही भदौ १९ गते आपूर्तिमन्त्री शिवकुमार मण्डल नेतृत्वमा आपूर्ति मन्त्रालय र आपूर्ति व्यवस्थापन तथा उपभोक्ता हित संरक्षण विभागका महानिर्देशक कुमार दाहालसहितको टोलीले वेन्टली, पुमा, नाइक र स्टोर वानमा छापा मारेर पसल ‘सिल’ ग¥यो । अनुगमनमा गएको टोलीलाई सामान खरिदको बिल देखाउन नसकेपछि ‘सिल’ गरिएको हो । उनीहरुलाई प्रमाणसहित उपस्थित हुन निर्देशन दिइएको छ ।

त्यसपछि विभागले बुधबार राडोलगायतका घडी बिक्री गर्ने सुलक्स सेन्टर र वाचएन्डसीलगायतका केही पसलमा छापा मारेर ‘सिल’ गरेको छ । बुधबार नै अनुगमन टोलीले रिबुक ब्रान्डको सामान बिक्री गर्ने लेबल्स स्टोर, बोसिनी ब्रान्डको सामान बिक्री गर्ने लाइन्स स्टाइल इन्टरप्राइजेजलगायतका पसलमा छापा मारेर ‘सिल’ गरेको छ । आपूर्ति व्यवस्थापन तथा उपभोक्ता हित संरक्षण विभागले छापा मारेर कैफियत देखिनासाथ ‘सिल’ गर्नथालेपछि बुधबार धेरै पसल धनीहरुले ४ बजे नै दरबारमार्गका पसलहरु धमाधम बन्द गरे । उनीहरुले सरकारी टोलीलाई सहयोग गर्नुको सट्टा उपभोक्ता ठग्न पाइन्न भनेर पसल बन्द गरेर विरोध गर्न थाल्नाले दरबारमार्ग व्यापारको नाममा ठगहरुको अखडा रहेको पुष्टि गरेको छ ।

कानुनअनुसार कुनै पनि सामान बिक्रीमा २० प्रतिशतभन्दा बढी नाफा राख्न पाइँदैन । त्यही भएर सरकारी टोलीले बिक्री र खरिदको अन्तर पत्ता लगाउन व्यवसायीहरुसँग खरिद गरेको बिल मागेका हुन् । उनीहरुले बिल देखाउन आनाकानी गरिरहेका छन् । खरिदको बिल नदेखाएपछि ‘सिल’ गर्नुको अर्को विकल्प सरकारी कर्मचारीहरुसँग छैन । खरिद र बिक्रीको अहिलेको अवस्था हेर्दा व्यवसायीहरुले एक हजार प्रतिशतसम्म नाफा लिएका छन् । यसले कर पनि छली भएको छ भने उपभोक्ता पनि ठगिएका छन् ।

व्यवसायका नाममा ठगी गर्दै आएकाहरुले अहिले आफ्नो ठगी व्यवसायलाई जोगाइदिन राजनीतिक ‘लबिङ’ गर्दै अर्थमन्त्री ज्ञानेन्द्रबहादुर कार्कीसमक्ष पुगेका छन् । ठगी र कालोबजारी गर्नेहरुले करको कुरा र व्यवसायीमैत्री सरकार नभएको जिकिर गरेका छन् । तर, दरबारमार्गका अधिकांश व्यवसायीहरुले भन्सारदेखि भ्याट र आयकरसम्म सरकारलाई छली गरेका छन् ।

एडिडासको सामानको विभिन्न छवटा बिक्री केन्द्रतर्फ राजधानीमा व्यवसाय गरिरहेका रुट्स फेसनका प्रबन्धनिर्देशक सन्जिव तुलाधरले त करचुक्ता प्रमाणपत्र नै नक्कली प्रयोग गर्ने गरेको समाचार आर्थिक दैनिकले अघिल्लो वर्ष नै प्रमाणसहित प्रकाशित गरेको थियो । तुलाधरको पसल, उनीबाट सामान लगेर बिक्री गर्नेहरु र उनको गोदाममा राजस्व अनुसन्धान विभागले छापा मारेको थियो । छापा मारेको समाचार आर्थिक दैनिकमा आएपछि उनी र उनका आफन्तहरुले धम्कीसमेत दिने काम गरेका थिए ।

अहिले एडिडास र रिबोक ब्रान्डका ब्रान्डका सामान बिक्री गर्ने पसलहरु पनि ठगी र कालोबजारी संलग्न भएको देखिएपछि सञ्जिव तुलाधार र उनको समूह राजनीतिक ‘लबिङ’मा छन् । त्यो ‘लबिङ’मा कांग्रेसको नाममा चन्दा उठाएर व्यवसाय गर्नेहरुसमेत संलग्न छन् । सिङ्गापुरबाट आयात गरेको भनेर तुलाधरले चीनबाट आयात गरेर एडिडासको जुत्ता बिक्री गर्दै आएका छन् । चीनमा एडिडासको आफ्नै प्लान्ट छैन । एडिडासको गुणस्तरजस्तो जुत्ता उत्पादन गर्न चीनको स्थानीय कम्पनीलाई लगाइएको कारण त्यहाँको एडिडासको जुत्ता गुणस्तरीय छैन ।

दरबारमार्गका ठग व्यवसायीहरुले भाडा महंगो भएको, बिजुलीको महसुल धेरै उठ्ने गरेको जस्ता कारण देखाएर महंगोमा सामान बिक्री गर्नुपरेको तर्क गरेका छन् । ठग व्यवसायीहरुले पसलको सजावट, बिजुली, बैंकको ब्याज, सञ्चालन खर्च, पानी र भाडाको पैसा उपभोक्ताबाट उठाउने उद्देश्य लिएको सरकारी अधिकारीहरुसँगको बयानमा बताएपछि उनीहरु ठग नै भएको पुष्टि भएको छ । उनीहरुको दैनिक खर्च उभोक्तासँग असुल गर्न पाइँदैन । सामान खरिद गरेर ल्याएको मूल्यको नाफा २० प्रतिशत मात्र उनीहरुले बिक्रीबाट असुल गर्न पाउँछन् । २० प्रतिशतभन्दा बढी असुल गर्नु ठगी धन्दा हो ।

यस्ता ठगी धन्दा गर्नेहरु अहिले नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंघ र नेपाल चेम्बर अफ कमर्सजस्ता निजी क्षेत्रका व्यवसायीहरुको संस्थामार्फत सरकारलाई दबाब दिइरहेका छन् । ती ठग व्यवसायीहरुले आपूर्तिमन्त्री माओवादी भएको र छापामार शैलीमा कारबाही गरेको भनेर राजनीतिका लाभ लिने कोसिसमा छन् । अर्थमन्त्री ज्ञानेन्द्र बहादुर कार्कीले पनि के ख्याल गर्नुपर्छ भने दरबारमार्गका व्यापारीबाट उपभोक्ता मात्र होइन राज्य पनि ठगिएको छ । उनीहरुले करछली गर्दै आएका छन् । अहिलेको खरिद र बिक्रीको अन्तरले पनि कर कति छली भएको छ भन्ने पुष्टि गरेको छ ।

ठगी र कालोबजारी गर्ने व्यवसायीको संस्था छ दरबारमार्ग विकास बोर्ड । त्यसका अध्यक्ष छन्, श्री गुरुङ । दशैंको बेला महंगोमा बिक्री गरेर ठग्न सुरु गर्नासाथ मन्त्री नै गएर छापा मारेपछि गुरुङलगायता सबै व्यवसायीहरु तिल्मिलाएका छन् । ठग व्यापारीहरुले बिल देखाउन नसक्नुको कारण भनेको भन्सारमा गर्ने न्यून बीजकीकरण पनि हो । महंगोमा ल्याए पनि उनीहरुले भन्सारका कर्मचारीलाई घुस दिएर न्यून बीजकीकरण गर्ने गरेका छन् । त्यसैले व्यापारीहरु आफैंले बनाएका जालमा आफैं परेका हुन् । तर, उनीहरुले ल्याएको भन्दा सयौं गुणा महंगोमा बिक्री गर्ने गरेका छन् ।

दरबारमार्गका ठग व्यवसायीहरुको पक्षमा नेपाल चेम्बर अफ कमर्सका कार्यवाहक महासचिव निलकण्ठ चौलागाईँको नाममा बिहीबार विज्ञप्तिसमेत प्रकाशित भएको छ । चौलागार्इँले विज्ञप्तिमा केहीदेखि बजार अनुगमनका क्रममा व्यापार व्यवसाय कारोबारस्थल सिलबन्दी गरी बजारमा असहज स्थिति सृजना भएबाट नेपाल चेम्बर अफ कमर्सको गम्भीर ध्यानाकर्षण भएको जनाएका छन् । उनले कालोबजारी ऐनलाई चुनौती दिँदै सिलबन्दी गर्नुलाई दुःखद भनेका छन् । तर, कालोबजारी ऐनअनुसार ठगहरुको व्यवसायलाई सिलबन्दी गर्नेसम्म उल्लेख गरिएको छ ।

कांग्रेसको नाममा ठगी गर्नेहरुले ‘लबिङ’ गरेका कारण नेपाली कांग्रेसकै नेतासमेत रहेका अर्थमन्त्री कार्की दरबारमार्गका ठग व्यवसायीप्रति केही उदार देखिन्छन् । यदि अर्थमन्त्री कार्कीले दरबारमार्गका ठग व्यवसायीहरुमाथि थालिएको कारबाही रोक्ने प्रयास गरे भने उनको छविमाथि नै प्रश्न उठ्नेछ । कार्कीलाई अहिलेसम्म भ्रष्टाचार र ठगहरुलाई पक्षपोषण गरेको आरोप लाग्नसकेको छैन , आर्थिक दैनिकमा उल्लेख छ ।

दरबारमार्गका ठग व्यवसायीहरुलाई आपूर्ति मन्त्रालय र मातहतको निकायले नै कारबाही थालेको कारण उसैलाई कानुनअनुसार कारबाही गर्न दिनुपर्छ ।

सहज छैन पैसा पठाउन कोरिया देखि !!

सोल (दक्षिण कोरिया):बैंकिङ च्यानलमार्फत पैसा नपठाए पुनः श्रमस्वीकृत जारी नगर्ने सरकारी नीतिले कोरियामा रहेका हजारौं नेपाली प्रत्यक्ष प्रभावित हुने भएका छन् ।
काठमाडौंस्थित वैदेशिक रोजगार विभागको ईपीएस शाखाले जारी गरेको यो सूचनाको दक्षिण कोरियामा कार्यरत नेपालीहरूले तीव्र आलोचना गरेका छन् । अर्थ मन्त्रालयको बाध्यात्मक निर्णय भनिएको उक्त नियमले यहाँ कार्यरत नेपालीहरू चिन्तित पनि भएका छन् ।
कोरियाबाट बैंकिङ च्यानलमार्फत नेपालमा रेमिट्यान्स पठाउनु असम्भवजस्तै रहेको कामदारहरू बताउँछन् । “बैंकिङ च्यानलको सहजताबिना कसरी रकम रेमिट गर्ने ?” राजधानी सउलबाट करिब ४ सय किमी दक्षिण नोनसानको ग्रामीण भेगमा कार्यरत विराटनगरका काशीराम अर्यालले भने, “हामीले चाहेको दिन बिदा मिल्दैन, मिले पनि शनिबार वा आइतबार मात्र मिल्छ ।
सार्वजनिक बिदाको दिन कहाँ गएर रकम रेमिट गर्ने ? यहाँबाट कोरियाकै बैंक पुग्न दुई घण्टा लाग्छ भने नेपाली प्रतिनिधि भएको बैंक जान दुई दिन । अब मैले कसरी बैंकबाट पैसा पठाउने ?”
तिवारी त प्रतिनिधि पात्र मात्र हुन् । दक्षिण कोरियामा कार्यरत अधिकांश नेपालीहरू ग्रामीण क्षेत्रमा कार्यरत छन् । अझै कृषि क्षेत्रमा कार्यरतले महिनामा एक वा दुई दिनमात्र बिदा पाउँछन् । शनिबार वा आइतबारको बिदामा बैंकमा गएर रेमिट गर्न पनि सजिलो छैन ।
“बरु फेरि कोरिया आउन नपाए आउँदिन, तर मेरो लागि बैंकिङ माध्यम सजिलो नभएकाले पुरानै च्यानलबाट रकम पठाउँछु,” उनले भने । सरकारले वैदेशिक कामदारका लािग बैकिङ माध्यम सहज तुल्याउन द्विपक्षीय सम्झौता गर्न सकेमा अवैधानिक हुण्डी कारोबार स्वतः घट्ने नेपालीहरू बताउँछन् ।
धादिङका कृष्णबहादुर नेपाली कोरिया आएको १४ महिना भयो । सुरुका केही महिना उनले हुण्डीमार्फत नेपालमा पैसा पठाए । कोरियामा गाह्रो–साह्रो गर्दै आर्जन गरेको पैसा यसरी पठाउदा बिचौलियाले खाइदिने डरले उनी हुण्डी छोडेर बैंकतर्फ लागे ।
खेन्गिदो ख्वान्जुको एक कम्पनीमा कार्यरत उनले सउलमा रहेको कोरियन एक्सचेन्ज बैंक (केइबी)मार्फत नेपालमा कारोबार गरिरहेको नबिल बैकमा पैसा पठाए । ई–बैंकिङको पहँुचमा नपुगेका उनले पठाएको रकम नेपाल पुग्यो की पुगेन भन्नेमा अझै द्विविधा रहने गरेको गुनासो पोखे ।
“नेपालमा बैंकमा फोन गरेर सोध्नुपर्ने, तैपनी, बैंकका कर्मचारीले कहिल्यै सिधा बताउँदैनन्,” उनले दिक्क मान्दै भने, “आफ्नै खाता हो भन्दा पनि कर्मचारीहरू झर्को मान्छन्, त्यसैले म हुण्डीमै फर्केको छु । पैसा पनि सजिलै पठाउन पाइने र नेपालमा लिदा पनि सजिलो यसैमा छ ।” उनले हुण्डीमा भन्दा बैंकमा महँगो र झन्झट दुवै भएको अनुभव सुनाए ।
दुवै मुलुकमा लिइने करका कारण १ लाख पठाउँदा ५ देखि १० हजार कोरियाली वनसम्म फरक पर्ने गरेको छ । सुवनस्थित ग्यास कम्पनीमा कार्यरत कास्कीका रामेश्वर अघिकारी बैंकिङ माध्ययमको बारेमा आफू अनभिज्ञ रहेको बताउँछन् ।
समयको अभावका साथै बैंकले दिने सेवाको बारेमा उचित परामर्श नपाउँदा उनीजस्तै हजारौं नेपाली अवैधानिक हुण्डी कारोबार गर्न बाध्य छन् । उनी भन्छन्, “परिवारको मात्र नभइ मुलुकको आर्थिक हितका लागि परदेशिएका हामी व्यक्तिलाई धनी बनाइरहेका छौं ।
नेपाल रेमिट गर्नका लागि बैंकको शुल्क महँगो भएकै कारण हुण्डीको प्रयोग गर्ने गरेको चितवनका सुवाश शर्मा पनि बताउँछन् । “बैंक र हुण्डीको दररेटमा धैरै फरक पर्छ त्यसैले हाम्रो कम्पनीमा सबै साथीहरू बैंकिङ माध्ययममा सहभागी छैनौं,” उनले भने ।
यहाँबाट रकम रेमिट गर्नका लागि सरकार र रेमिट कम्पनीहरू सक्षम नदेखिएका कारण करोडौं रुपैयाँ भूमिगत बाटो हुँदै नेपाल पुग्ने गरेको छ । अवैधानिक बाटो प्रयोग गर्दा तत्कालका लागि फाइदा भए पनि दीर्घकालीन नहुनेप्रति स्वयं कामदारहरू बताउँछन् ।
हिजोआज कोरियाका मुख्य सहरमा केही नेपाली बैंकहरूले कोरियाका बैंकसँग सहकार्य गरी रेमिट पठाउने कार्य गरिरहेका छन् । तर पनि बैंकिङ च्यानल महँगो र झन्झटिलो मान्ने कारण प्रायः हुण्डीमै लागिपरेका छन् ।
कोरियाका केही बैंकले रोजगार अनुमति प्रणाली (ईपीएस)मार्फत आउनेलाई रेमिटेन्सका लागि बंैक खाता ‘ईजीवान’ सेवा उपलब्ध गराएका छन् । यो माध्यम सजिलो भए पनि जनचेतना र प्रचारप्रसारको अभावमा सबैलाई समेट्न नसकिएको बैंकका प्रतिनिधिको भनाइ छ ।
कोरियाबाट नबिल, सिद्वार्थ, ग्लोबल आईएमई, हिमालयन, एभरेष्ट, राष्ट्रिय वाणिज्य बैंक, माछापुच्छ«े, सानीमा लगायतका बैंकमा रकम पठाउन सकिने व्यवस्था छ । तर यो माध्यम भने सबैका लागि सहज नरहेको कामदारहरूको गुनासो छ । सन् २००८ देखि ईपीएस सिस्टम लागू भएयता हालसम्म ५० हजारको हाराहारीमा कोरियामा नेपालीहरू कार्यरत छन् ।

मनमोहक कोरिया,डर लाग्दो दैनिकी

मन जल्छ,जब नेपाल बाट साथिले भन्छ;बिटाका बिटा कमाएको छस सम्झिन छाडिस, ल..ल..तेरै छन दिन । दिमागको पारो तातेर आउँछ,जब नेपाली मिडियाले कोरियामा तलब वृद्धि बाहेक अरु कुराको समाचार भेट्दैन ।

कोरिया यस्तो ठाउँ हो जहाँ मै हुं भन्ने भोटेलाई पनि दिनहुँ काम नगरी महिना गुजार्न मुस्किल पर्छ र यिनै बिवश भोटेहरुको बाध्यता संग हलगोरु बन्नुको बिकल्प हामीसंग छैन किनकी यो कोरिया हो ।
बाहिरबाट हेर्दा जति शुन्दर र मनमोहक लाग्छ कोरिया भित्र भने तेस्तो छैन,भित्र भित्र लाखौं कम्पनी छन कतै धुलो धुवाँ र केमिकल त कतै उचाल्ने पधार्ने देखि एकोहोरो पेलिनुपर्ने काम,यिनै थ्री डि काम संग लड्दै भबिस्यको मीठो सपना बुन्नु हामीहरुको दैनिकी ।
नेपालबाट शुन्दर सपना र मीठो कल्पना गर्दै गौंथलीको चालमा कोरिया उत्रिएका हामीहरुलाइ यहाँको दिनचर्या,लगातारको काम एकोहोरो जीवनशैली,नरुच्दो खानपान,साहुले गर्ने व्यबहार,रुखो वचन,नमिठो गाली आदि यस्ता यावत कुराहरुले गर्दा उडिरहेको पंछीका एकाएक पखेटा काटिए जस्तै लाग्छ ।

नेपालमा बनिदा र सुब्निदा लगाएर पढेका हामी यहाँ आइपुग्दा हाम्रालागि त्यो बिरलै सुन्न पाइन्छ त्यो पनि बसमा,ट्रेनमा अनि पसलमा,यस्तो लाग्छ यी शब्द हाम्रा लागि बनेकै हैनन तथापि जान्न जरुरी छ । जा भन्नुपरेमा “खा” भन्छ यस्ता आधा जस्ता लाग्ने शब्द सुरुमा प्रिय लाग्दैनन,खानाको स्वाद जिब्रोलाई निको लाग्दैन,हातले खाउं हासंको बिचमा बकुल्लो भइने चपेस्टिकले खाउं औंलाहरुले साथ दिदैनन ।
नेपालमा घाम एक भित्ता माथी आएपछि ओछ्यान छोड्ने हामिलाइ यहाँ घाम एक भित्ता तल छदै निद्रा देबिले साथ छोडिदिन्छिन तेतिले नपुगे अलारामले लखेट्ने काम गर्छ । नेपालमा समयको वास्ता गर्नु जरुरत थिएन यहाँ भने काम शुरुहुनु 15 मिनेट पहिलानै कार्यस्थलमा तैनाथ हुनुपर्छ ।
घरमा आमाको लाड्प्यार हुर्केको छोरो यहाँ साहुको गालीलाई मुस्कुराएर पचाउनुपर्ने बाध्यता छ मानौँ साहु संग रिसाउनु आफ्नै खुट्टामा बन्चरो हान्नु हो ।
यहाँको एउटा समस्या कमाईको असन्तुलन पनि हो,घरै नजिकको साथिको कम्पनी राम्रो चल्छ टन्न पैसा कमाउछ त्यही अनुरुप आफुले पैसा पठाउन नसक्दा घरबाट सोच्ने र हेर्ने दृस्टीमा कहिँ कतै भिन्नता हुन जान्छ यसैको तालमेल नमिल्नु पनि डिप्रेसन हुनुको एउटा कारण हो,पीडा भोग्नेलाई थाहा हुन्छ न कि सोध्नेलाई ।
कम्पनी सर्न खोज्दा धेरैजसो साहुहरुले साइन दिदैनन,चाहेर पनि ठाउँ सर्न नसक्ने चौतारीको बाध्यता जस्तै छ हामिहरुको बिबशता ।
समयमा तलब नदिने,साइन दिन्न बरु नेपाल पठाउछु भन्ने हेप्ने तथा कुटपिट सम्म गर्ने साहुहरु पनि छन,नियम कानुन नभएका हैनन तर यी नियमहरु पनि साहुको मन संग निर्भर छन हाम्रो पीडा संग हैन ।।
यस्तै यस्तै पिर सहित जब बिदामा घुम्न निस्किन्छौं अनि मरन्चंयासे हासों हासेर फोटो अपलोड गर्दा लाग्छ पिरहरुलाई अब ठूलो आन्द्राको फेदमै राखेर यसैगरि मुस्कुराउन अभ्यस्त हुनुपर्छ ।
सुख त छैन यद्यपि कमाइको हिसाबले राम्रो मान्नुपर्छ कोरिया,बेसिक मात्र कमाएपनि त्यो थोरै हैन,दुखी त हाम्लाइ हाम्रै इच्छा र आकाङ्क्षाहरुले बनाएको हो,धेरथोर पैसा त सबैले कमाइन्छ सबैभन्दा ठूलो कुरा यो हो कि नेपाल फर्किदा सकुशल फर्किन पाँउ । हामी यहाँ मर्न,झुन्डिन र आत्महत्या गर्न आएका हैनौ सके गर्ने हो नसके आफ्नो घर जाने अधिकार हामीसंग छ,मृत्यु सबैको अनिबार्य छ त हामी मात्र किन हतारिनु ??
हप्तै पिच्छेको मृत्युुको समाचारले सबैलाई स्तब्ध बनाएको छ,झ्यालहरु खोलेर सुतौ गर्मीमा सोजु कम खाअाैं र पानी बढी खाअाैं,एउटा भनाइ छ “युद्धमा होमिएको सिपाइ फर्किन पनि सक्छ नफर्किन पनि” त्यस्तै जस्तो कोरिया गएको छोरो फर्किन पनि सक्छ नफर्किन पनि,कतै भनाइ यस्तो नहोस ।। दुखकै कारणले मर्न मन लाग्छ भने सम्झियौं सुख र दुख त क्षणिक छन,पैसाको कारणले हो भने सम्झियौं बाचिरहें पो कमाउने सम्भावना जिबित रहला त्यसैले पिर मर्का लाई पैताला मुनि राखेर सोचौं कुनै न कुनै सुनौलो दिनले हामिलाइ कुरेको हुनुपर्छ । ढुक्क हौं,”जहाँ ढुक्क त्यही सुख”यहाँका सबै पिर मर्का प्लेन चडेर गएपछि सम्झनामा मात्र सिमित हुनेछन त्यसैले यो निश्चित अवधिमा “कमाउं बचाउं,हासौं र हसाअाैं”
र अन्त्यमा यहि भन्न चाहान्छु हलुका जीवनलाई ठुलठुला सपना बोकाएर गरुङ्गो नबनाउं ।। खुसीको लागि हैन खुसी भएर काम गरौं ताकी हाम्रो बर्तमान सधै हामीसंगै रमोस ।।